مدلینگ کودکان: کودکان کار مدرن

رواج شبکه های اجتماعی باعث شده است که انتشار عکس به سادگی چند کلیک باشد. در این میان، جذابیت پول و شهرت در مدلینگ کودکان باعث وسوسه والدین برای وارد کردن کودک خود به این حوزه شده است.

با یک سرچ ساده می توانید عکس های متعددی از کودکان کم سن و سال پیدا کنید که با ژست های جذاب، لباس های پر زرق و برق، و بعضا آرایش صورت جلوی دوربین ایستاده اند و شاید حتی به منبع درآمدی برای خانواده خود تبدیل شده اند.

هر چند این حوزه فعالیت با شهرت برای کودک و پول برای خانواده همراه است، اما رشد و پرورش یک کودک با حساسیت ویژه نسبت به ظاهر خود چه تاثیری بر تصویر وی از بدن خود در بزرگسالی و اختلالات خوردن دارد؟

پدیده درآمدزایی از شبکه های اجتماعی باعث بروز طیف جدیدی از کودکان کار شده است که در خانواده های سالم، شاد و مرفه زندگی می کنند، از جای خواب و خوراک خوب برخوردار هستند و ظاهر شاداب و تمیزی دارند.

این ظاهر فریبنده باعث شده است که نگرانی در مورد سلامت روان این کودکان کمتر باشد. در شبکه های اجتماعی مادران زیادی را پشت دوربین تلفن های همراه شاهد هستیم که با فرزند خود با مهربانی حرف می زنند، او را دوست دارند و محیط خانه به نظر جذاب و زیبا می رسد.

آنچه روبه روی این دوربین می بینیم کودکی است با لباس های تمیز و زیبا که هر روز از سوی مادرش تربیت می شود که چه بگوید، چه بپوشد، کدام محصول را تبلیغ کند، با لباس کدام فروشگاه برقصد و با آرایش صورت و موهای خود مخاطبان بیشتری را جذب کند.

در کنار این دسته خانواده ها، شاهد خانواده هایی هستیم که فرزند خود را وارد حرفه مدلینگ کرده اند و کودک در آتلیه های مشهور سطح شهر فعالیت می کند. آنچه هر روز این کودکان با آن سروکار دارند، اشتغال دائمی به زیبایی، محیط اطراف و بدن، است.

بسیاری از متخصصان توافق دارند که شرکت در فعالیت هایی که بر ظاهر فیزیکی در سنین پایین تمرکز دارد، می تواند بر اعتماد به نفس، تصویر از بدن و به طور کلی سلامت روان کودک در بزرگسالی تاثیر منفی بگذارد.

به علاوه، بازنشستگی کودک از مدلینگ یا ریزش مخاطبان در شبکه های اجتماعی در اثر افزایش سن می تواند تاثیر منفی در هویت یابی او بگذارد و کودک را با خلا روانی بزرگی رو به رو کند. تلاش برای ایده آل بودن، نقش بازی کردن، رژیم غذایی نادرست و اختلالات خوردن از کمترین عواقبی است که برای مدلینگ کودک در بزرگسالی انتظار می رود.

تمام کودکان فعال در این حوزه درگیر مشکلات تصویر از بدن نمی شوند، اما در مورد بسیاری از آنها این طور است. در مورد کودکانی که دچار این وسواس می شوند، به نظر می رسد رشد در محیط منتقد باعث شکل گیری هدف غیرقابل دست یابی ایده آل جسمی شده است.

«سندرم پرنسس کوچک» اختلالی است که در این کودکان دیده می شود. بمباران شدن کودک با تصاویر کودکان نمایش داده شده در تلویزیون، رو آوردن خانواده ها به تجملات، استفاده از لوازم آرایش در کودکان این تصور را در کودک به وجود می آورد که برای درخشیدن در جمع باید آرایش کند، لباس های متفاوت بپوشد و رفتاری غلو شده داشته باشد.

مدلینگ کودکان از محیطی رقابتی و استرس آور برخوردار است. هر چند تصاویر منتشر شده زیبا و بی نقص هستند، اما در پس این فیلم ها و تصاویر کودکی است که مجبور شده است ساعت ها در محیط بزرگسالان طبق میل آنان بیاستد و ژست بگیرد یا حتی در اثر اشتباه و خطا یا گریه کردن به خاطر خستگی با او بدرفتاری شده است.

در نتیجه کودک به این نتیجه می رسد که عشق و تایید بزرگسالان و والدین به ظاهر زیبای آنها بستگی دارد. ساعت های طولانی عکس برداری یا دفعات تکرار یک ویدئو برای اینستاگرام با فعالیت اجتماعی، بازی، پرورش خلاقیت، خواب و انجام تکلیف کودک تداخل پیدا می کند.

مضرات مدلینگ کودکان برای سلامت روان آنها:

والدین باید به تاثیر منفی مدلینگ کودکان و اشتغال آنها به تبلیغ در شبکه های اجتماعی توجه کنند. برخی از تاثیرات منفی مدلینگ کودکان بر سلامت روان و آینده فرزندان ما عبارتند از:

اعتماد به نفس کاذب:

شهرت و محبوبیتی که کودک با ژست گرفتن و حرف زدن در ویدئوها به دست می آورد، او را به این نتیجه می رساند که با کمترین تلاش و تنها با داشتن ظاهر زیبا می توان به موفقیت رسید. این در حالی است که موفقیت در دوره بزرگسالی به ندرت با چنین معیارهایی به دست می آید.

دریافت توجه کاذب:

توجهی که کودک از طریق کامنت و لایک دریافت می کند، به او حس مهم بودن و در مرکز توجه بودن را می دهد. این می تواند بر سبک دوستیابی و ارتباطات اجتماعی کودک تاثیر بگذارد و باعث تقویت حس خودبرتر بینی در کودک شود. خودبرتر بینی صفتی است که مشکلات زیادی را در زندگی و روابط شخصی افراد به وجود می آورد.

مهرطلب شدن کودک:

شاید زمانی که مادر یا عکاس می خواهد فیلم یا عکسی را از شیرین کاری یا ژست کودک تهیه کند، کودک مایل به همکاری نباشد. در این مواقع، والدین به کودک باج می دهند تا همکاری کند. این کار باعث می شود کودک به این نتیجه برسد که تایید دیگران برای دیده شدن اهمیت دارد و برای دریافت توجه و حمایت باید همواره به دنبال جلب رضایت دیگران باشد.

فاصله گرفتن از دنیای کودکی:

دنیای مدلینگ کودکان تغییراتی را در شخصیت و فرآیند طبیعی رشد کودک به وجود می آورد. برای رشد و پرورش سالم، یک کودک نیاز دارد که در دنیای بیرون اکتشاف کند و با دریافت محرک های درست قدرت خلاقیتش رشد کند.

دوری از والدین:

اشتغال در دنیای مدلینگ کودکان و منفعت مالی ناشی از آن باعث می شود که والدین توجه زیادی را به گرفتن تبلیغ، بالا بردن لایک ها و حذف نظرات منفی معطوف کنند. در واقع، هر چند کودک مرکز توجه و فعالیت است، اما به تدریج این حرفه به یکی از مهم ترین اولویت های والدین تبدیل می شود و در نتیجه زمان کمتری برای ارتباط گرفتن و بودن در کنار کودک برای آنها باقی می ماند.

این در حالی است که وظیفه اصلی والدین در قبال فرزند خود، علاوه بر تامین غذا و آسایش، ارائه اصول تربیتی، توجه به سلامت روان، تلاش برای ارتقا خلاقیت و تفکر کودک و صرف وقت و توجه به اوست.

توصیه هایی به والدین در مورد مدلینگ کودکان:

سندرم پرنسس کوچک از کودک شما یک قربانی می سازد، یک قربانی که تمام مشغولیت ذهنی او شکل ظاهر و نظرات دیگران است. کودکان تمایل به تقلید از رفتار والدین خود دارند و این بخشی طبیعی از روند رشد آنهاست.

این شما هستید که باید با یاد‌آوری زیبایی و شایستگی های فردی و منحصر به فرد فرزند خود به آنها این اعتماد به نفس را بدهید که ظاهر او بدون استفاده از لوازم آرایش و کارهای غیر معمول بسیار زیبا است و رشد و شکوفایی تنها در ظاهر انسان ها نهفته نیست.

اجازه دهید فرزندتان کودکی کند و از کودکی خود لذت ببرد. قرار دادن کودک در چهارچوب قاب دوربین، هویت او را آسیب پذیر می کند و باعث فاصله گرفتن زودهنگام او از دوره کودکی می شود.

اگر به مدلینگ کودکان علاقه دارید، این کار را صرفه به صورت مقطعی و تنها برای دوره ای چند روزه انجام دهید. اجازه ندهید فرزندتان از تعداد لایک ها، حجم توجهات به ظاهرش و بازخورد دیگران نسبت به ظاهرش آگاه شود. در عین حال، تلاش کنید با انتخاب فعالیت های مناسب سن، فرزندتان را در مسیر درست پرورش خلاقیت و رشد ذهنی قرار دهید.

پیشنهاد می‌کنیم قبل از گرفتن هر تصمیمی، با یک مشاور متخصص در زمینه کودک و نوجوان صحبت کنید تا در این موضوع راهنمایی‌های لازم را انجام دهد و شما بهترین تصمیم ممکن را برای آینده فرزندتان بگیرید.