والدین از اینکه فرزندشان از دیگر بچه ها کتک بخورد و به اصطلاح بی دست و پا باشد، خوشحال نمی شوند. بلکه دوست دارند علاوه بر داشتن فرزند مودب، او بتواند از خودش نیز دفاع کند. آموزش دفاع از خود به کودک می تواند موجب آرامش خاطر والدین در زمان دوری از فرزند شود.

کدام کودکان نمی توانند از خودشان دفاع کنند؟

  • هم بازی شدن با بچه هایی که بزرگ تر از آنها هستند (بیشتر از 3 سال)
  • رقابت و حسادت زیاد بین خواهر و برادرها (یکی از آنها ضعیف تر می شود)
  • والدینی که به فرزندشان اجازه استقلال فردی نمی دهند
  • آموزش غلط رفتاری (با او بازی نکن، پیش من بشین)
  • وجود خشونت خانگی و آزار دیدن یکی از والدین به خصوص مادر
  • کودکی که تحقیر می شود

خشونت راه حلی برای آموزش دفاع از خود به کودک است؟

برخی از والدین در این مواقع، تصمیم می گیرند به فرزندشان بگویند که در واکنش به قلدری بقیه بچه ها آنها را کتک بزنند.

با این کار خشونت طلبی را به فرزندتان یاد می دهید و او را در آینده دچار مشکل می کنید. کودکی که دیگران را کتک می زند، حتی با هدف دفاع از خود، دچار آسیب روانی و تجمع احساسات منفی می شود. آموزش خشونت به عنوان راهی برای جبران مواجهه با قلدری باعث می شود که به فرزندتان کینه توزی و خشم را آموزش دهید.

فرزندتان باید روش های گفتمان را به جای خشونت یاد بگیرد.

به فرزندتان یاد بدهید که در مقابله با یک زورگو، در چشم او نگاه کنند و به او بگویند که حق نداری به من زور بگویی. دعوا کردن کار بدی است.

مثلا به کودک بگویید به کسی که تو را زد محکم بگو: «تو دیگر دوست من نیستی و من دیگر با تو بازی نمی کنم.»

به فرزندتان یاد بدهید که اگر کسی می خواهد پرخاشگری کند، از او دور شوند و یک بزرگ تر را خبر کنند.

آموزش دفاع از خود به کودک:

قلدری را برای فرزندتان تعریف کنید:

بسیاری از کودکان اصلا نمی دانند چه حقوقی دارند، چه رفتارهایی درست و کدام رفتارها نادرست است. به همین دلیل، وقتی با تمسخر یا خشونت از سوی هم سالان خود رو به رو می شوند، به جای دفاع از حق خود، گریه می کنند یا در گوشه ای پنهان می شوند.

از واژه قلدری و رفتارهای نادرست استفاده کنید. به فرزندتان توضیح دهید که قلدری رفتاری است که به دفعات، از عمد و با هدف آزار دیگران انجام می شود. این رفتار پذیرفته نیست و هیچ کس نباید آن را انجام دهد.

برایش توضیح دهید که قلدری فقط شامل کتک زدن/خوردن نیست. بلکه رفتارهایی مانند گرفتن وسایل دیگران به زور، مسخره کردن، توهین و پرخاشگری نیز شامل آن می شود و در مواجهه با این رفتارها باید از خودش دفاع کند.

از جمع جدا نشود:

قلدرها معمولا منتظر می مانند تا قربانی از جمع دوستانش دور شود. ماندن در جمع دوستان به خصوص در مکان هایی مانند مدرسه یکی از روش های تضمین شده آموزش دفاع از خود به کودک است. اگر فرزندتان دوستی ندارد، به او دوست یابی را آموزش دهد. داشتن دوستان متعدد سدی بر سر راه قربانی قلدری شدن است.

تمرین صحبت کردن کنید:

قاطعانه حرف زدن یکی از راه های دفاع کودک از خود است. در بسیاری از مواقع، قلدرها به دنبال اهداف ضعیف و ترسو هستند. با فرزندتان در خانه تمرین کنید که صدایی قاطع و محکم داشته باشد و در مواقع لزوم قاطعانه تذکر دهد که این رفتار باید تمام شود.

پیشنهاد مطالعه:  فرزندسالاری و مقابله با تسلط فرزند بر خانواده

روش های دفاع کودک از خود را به صورت بازی درآورید:

از او بخواهید نقش کودک قربانی را بازی کند و شما نقش کودک زورگو را داشته باشید. با یکدیگر بازی زل زدن به چشم های یکدیگر و نترسیدن، قیافه مغرور داشتن، فرار از دست یک قلدر و خبر دادن به یک بزرگ تر را تمرین کنید.

ثابت شده است که قلدرها قربانی های خود را از بین کودکانی انتخاب می کنند که نمی توانند ارتباط چشمی برقرار کنند. بازی های فوق می تواند به فرزندتان اعتماد به نفس بیشتری بدهد.

به او یاد بدهید که در مواجهه با تمسخر دیگران، قاطعانه و خونسرد پاسخ بدهد «خودتی» و از موقعیت دور شود.

آموزش دفاع از خود به کودک

با فرزندتان رابطه خوبی داشته باشید و به او توجه کنید:

محبت و عشق خود را به فرزندتان انتقال دهید. کودکی که احساس کند مورد محبت و عطوفت خانواده است در برقراری ارتباط با دیگران موفق تر است.

اعتماد به نفسش را تقویت کنید. با او بازی کنید و اجازه دهید شما را شکست دهد. در حین بازی، بر روش های جوانمردانه تاکید کنید. هر بار تذکر دهید که کتک زدن و تقلب ممنوع است.

اجازه دهید در خانه ابراز وجود کند:

خانه اولین جایی است که آموزش دفاع از خود به کودک داده می شود. او باید در محیط خانه فرصت ابراز وجود و تصمیم گیری داشته باشد تا بتواند در محیط اجتماعی نیز ابراز وجود کند. مواقعی که اشتباهی از او سر می زند، اجازه دهید از خودش دفاع کند. اجازه دهید برای امور شخصی اش، مانند لباس، رنگ اتاق خواب، خرید اسباب بازی و امثالهم، خودش تصمیم بگیرد. دادن دو یا سه گزینه برای انتخاب می تواند روش مطمئنی در این مورد باشد.

مهارت نه گفتن را به او آموزش دهید:

اگر در خانه انتظار دارید فرزندتان بی چون و چرا از شما اطاعت کند و به حرف هایتان گوش دهد، کودکی وابسته و بی دست و پا تربیت خواهید کرد. تبعیت محض از بزرگترها باعث حذف استقلال و اعتماد به نفس از کودک می شود و این در دیگر روابط اجتماعی او خودش را نشان می دهد.

به او آموزش دهید که در مواردی که مایل نیست محترمانه نه بگوید.

 

| مطالعه مطلب “تربیت کودک حرف گوش کن” به شما پیشنهاد می شود |

اگر برای تربیت فرزندتان نیاز به مشاور داشتید، مشاوران سیمیاروم در کنار شما هستند.

از او بخواهید بزرگ ترها را خبر کند:

به او بگویید اگر دیگران به او حمله کردند، فورا یکی از بزرگترها را باخبر کند.

الگوی رفتاری خوبی باشید:

گاهی حتی دیده می شود که وقتی کودک به والدین شکایت می کند، آنها بی توجهی می کنند و می گویند اشکالی ندارد. این رفتار از سوی بزرگسالان درست نیست و پیامی دوگانه به کودک صادر می کند. کودک یاد می گیرد که در برابر خشونت ساکت باشد و از خود دفاع نکند.

خودتان نیز اعتماد به نفس داشته باشید و از حقتان دفاع کنید. اجازه ندهید در خانه شما خشونت خانگی رواج داشته باشد. اگر دچار مشکل خشونت خانگی هستید، آن را حل کنید. تحقیقات نشان می دهند کودکانی که شاهد کتک خوردن والدین به خصوص مادران خود هستند نمی توانند از حقشان دفاع کنند یا در آینده به فردی پرخاشگر و آزارگر تبدیل خواهند شد.

پیشنهاد مطالعه:  افت تحصیلی چه علتی دارد و چطور می توان به کودک کمک کرد؟

در عوض مهارت حل مسئله و گفتگو را به فرزندتان آموزش دهید:

دوست یابی و تقویت شبکه ارتباطی از روش هایی است که به فرزندتان همدلی، همکاری و جلب حمایت دیگران را آموزش می دهد. تا حد امکان برای او فرصتی برای بودن در کنار همسالانش فراهم کنید. اینکه فرزندتان نمی تواند از حق خودش دفاع کند، نباید به دلیلی برای دور کردن او از جمع کودکان تبدیل شود.

هر چه فرزندتان بیشتر در ارتباط با کودکان هم سن و سالش قرار گیرد، بهتر می تواند مهارت های گفتگو و حل مشکل با آنان را فراگیرد.

این بدان معنا نیست که او با یک کودک خشن و بی ادب تنها بگذارید. بلکه، برعکس او را از این کودکان دور کنید و در کنار کودکانی قرار دهید که رفتارهای سالم تری دارند. این ارتباط به خودی خود باعث تقویت اعتماد به نفس و آموزش دفاع از خود به کودک می شود. او را در کلاس های مختلف ثبت نام کنید یا به پارک و شهربازی ببرید تا بیشتر با کودکان در ارتباط باشد.

فرزندم نمی تواند از خودش دفاع کند، آیا من باید از او دفاع کنم؟

همیشه بهتر است تا حد ممکن در دعوای کودکان وارد نشوید و اجازه دهید خودشان مسائل را حل کنند. به ویژه در مواردی که دعوا بین کودکان یک خانواده و فامیل است، دخالت بزرگسالان می تواند باعث دعوا بین بزرگترها شود. این عدم دخالت تا زمانی مجاز است که خشونت فیزیکی وارد دعوای کودکان نشده است. کودکان زیر 8 سال معمولا به حمایت والدین خود در دعواهای فیزیکی نیاز دارند.

اگر کودک نمی تواند از خودش دفاع کند و در حال کتک خوردن است، هر چه سریع تر دخالت کنید. کودکان را از یکدیگر جدا کنید. به کودکی که فرزندتان را کتک زده، قاطع اما بدون خشونت کلامی و فیزیکی تذکر بدهید که حق ندارد بقیه بچه ها را کتک بزند.

نکته:

اگر به ذهنتان خطور کرده است که با والدین کودک خشن صحبت کنید، به شما اطمینان می دهیم که معمولا این روش نتیجه مثبتی ندارد. والدین اغلب از فرزندشان دفاع می کنند و مسائل دنیای کودکانه باعث دلخوری بزرگ ترها می شود. بهتر است فرزندتان را از این محیط دور کنید.

در صورتی که یک کودک دائما فرزندتان را آزار فیزیکی می دهد، با او صحبت کنید که از فرزندتان دور بماند. اما اگر این ماجرا تکرار شد، مسئله را بدون خشونت و در آرامش با بزرگترهای او یا معلم/مدیر مهدکودک یا مدرسه در میان بگذارید.

منبع:

verywellfamily

 

مشاوران متخصص سیمیآروم در حوزه کودک، نوجوان، فرزندپروری

در صورتی که نیاز به برگزاری جلسه مشاوره آنلاین (تصویری) در حوزه کودک، نوجوان، فرزندپروری دارید میتوانید با اساتید سیمیآروم وقت مشاوره خود را رزرو نمایید.

دکتر مهدی بینا
روانپزشک و استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر عاطفه سلطانیفر
فوق تخصص روانپزشکی کودکان

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر آسیه اناری
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر میترا حکیم شوشتری
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

برچسب‌ها:, ,

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

Avatar